اینا دوستان بخشی از نونهای اتریشی هستن. بعضیهاشون خیلی خوشگلن و حتی خداییش خیلی هم خوشمزه، اما اصلاً به درد تلیت کردن تو آبگوشت و آبدوغخیار و لقمه گرفتن نمیخورن! 
حالا اونش سر جای خودش واسه ما ایرانیها (دستکم واسه من یکی)، ۵-۶ تا از اینا رو هم که یکجا بخورم، سیر نمیشم! 
راه حل من چی بوده؟ خودم دست به کار شدم! حالا دیگه خیلی وقته که وقتی میخوام یک املت قهوهخونهای خوشمزه بخورم و یا حتی یک نون و پنیر ساده با گوجه فرنگی واسه صبحونه، کوکو سبزی با ماست، کتلت و میرزاقاسمی… فقط و فقط میرم سراغ نونهای تافتون، دستپخت خودم! 
شما هم تو غربت دلتون واسه نون های خودمون لک میزنه، یا با همین نونهای شیک و پیک فانتزی راه اومدید؟ 
واسه کسایی که دوست دارن اسم این نونهای اتریشی توی عکس رو بدونن:کایزر سمل (Kaisersemmel): همون نونهای گردِ خطدار؛ بهشون میگن نون امپراتور، شیک و مجلسی ولی یکم سفت!
مونفلسرل (Mohnflesserl): اون نون گیسبافت خوشگل که روش پر از خشخاشه.
کرینگل (Kringel) یا سیمیت: اون نونهای حلقهای کنجدی که ادعای بربری بودن دارن!
کۆربیسکِرنوِکِرل (Kürbiskernweckerl): اون نون مربعیِ قهوهای که روش پر از تخمه کدوئه و مثلاً خیلی رژیمیه.
کورناشپیتز (Kornspitz): اون نونهای لولهای و کشیده که سبوسدارن و بدرد ساندویچ میخورن.
باورنوِکِرل (Bauernweckerl): اون نون گردِ برشته و ترکدار؛ نسخهی کوچک همون نونهای سنتی و روستایی خودشونه، بافتش فشرده و سفته!
