The post آدم‌هایی که مسیر زندگی‌مان را عوض می‌کنند appeared first on Parsnews Austria.

طرز تهیه شور (مخصوصاً شور کرفس و هویج) به روش سنتی و خانگی به شرح زیر است:
### مواد لازم:
* **سبزیجات:** گل‌کلم، کرفس، هویج و در صورت تمایل خیار.
* **سبزیجات معطر:** ترخون (باید حتماً داشته باشد)، شوید (یا تخم شوید) و جعفری.
* **چاشنی‌ها:** سیر (چند حبه سیر درشت)، فلفل سیاه یا فلفل تند تازه.
* **آب و نمک:** به ازای هر **۱ لیتر آب**، **۴ قاشق غذاخوری نمک**.
* **سرکه:** به ازای هر **۱ لیتر آب**، تقریباً **نصف لیوان سرکه**. (اگر شورتر یا ترش‌تر دوست داشتید می‌توانید مقدار آن را تنظیم کنید).
—
### مراحل تهیه:
1. **آماده‌سازی سبزیجات:** گل‌کلم، کرفس، هویج و سایر سبزیجات را به اندازه دلخواه خرد کنید، کاملاً بشویید و بگذارید کاملاً خشک شوند. (حتماً باید خشک باشند تا شور کپک نزند).
2. **جوشاندن آب و نمک:** آب را بگذارید بجوشد. پس از جوش آمدن، نمک و سرکه را به نسبت‌های گفته‌شده به آب اضافه کنید و هم بزنید تا حل شود. سپس اجازه دهید آب جوشیده کاملاً خنک شود.
3. **چیدن در ظرف:** سبزیجات خشک‌شده و تمیز را به همراه حبه‌های سیر، فلفل و سبزی‌های معطر (ترخون، شوید و جعفری) لایه‌لایه درون دبه یا ظرف شیشه‌ای بریزید و کاملاً پر کنید.
4. **اضافه کردن محلول آب و نمک:** آب جوشیده‌شده که با نمک و سرکه مخلوط و خنک شده است را روی سبزیجات بریزید تا سطح آن‌ها کاملاً پوشانده شود.
5. **بستن درب ظرف:** زیر درب ظرف یک پلاستیک تمیز بگذارید و درب آن را محکم ببندید تا هیچ‌گونه هوایی به داخل آن نفوذ نکند.
6. **نگهداری و جا افتادن:** ظرف را در جای خنک و دور از گرما قرار دهید. معمولاً شور گل‌کلم پس از **یک هفته** آماده می‌شود، اما شور کرفس ممکن است به **دو هفته** زمان نیاز داشته باشد تا کاملاً جا بیفتد.
نکته: پس از اینکه درب ظرف را باز کردید، حتماً آن را در یخچال نگهداری کنید.

MehdiParsnewsAmiri MehdiAmiri.Official MehdiViennaAmiri
#آشپزی #شور #کرفس #گل_کلم #هویج #طرز_تهیه #آموزش #خانگی #سنتی

The post آموزش تهیه شور خانگی ترد و برشته به روش سنتی appeared first on Parsnews Austria.

واقعاً با این عکسا به هر دکتر و بیمارستانی برم، احتمالاً با لگد می‌ندازنم بیرون، می‌گن تو برو بیرون تا پلیس خبر نکردیم!
وزنم هم که کشیده زیر ۸۶، یعنی هدفِ ۸۵ تاییم همین روزا تیک می‌خوره.
خوب، برنامه چی چیه؟ الان می‌رم تو آشپزخونه. دیروز ۲ کیلو گوشت گرفتم، گوشتا رو می‌پزم، میذارم تو فریزر، ولی یه قسمتش واسه جشن گرفتنه!
این سلامتیِ بی‌نظیر رو، اونم با وجودِ خوردنِ اون همه غذاهایِ «نامناسب» به قولِ بقیه، باید جشن گرفت!
به مناسبتِ این دستاورد بزرگ , اون هم تو این سن و سال، باید یک قورمه‌سبزیِ دبش و درجه‌یک (با همون سبزی های کنسروی!) آمده کنم و با خالی کردن جای شما دوستان, بزنم بر بدن.
ملت با شامپاین و پارتی و بزن و بکوبو عملیات دیگه جشن می‌گیرن، ما با شربت سکنجبین و قورمه‌سبزی و آبگوشت بزباش و کشک‌ بادمجون! !

Link on Facebook

MehdiAmiri.Official MehdiParsnewsAmiri MehdiViennaAmiri
#رژیم #سلامتی #طنز #قورمه_سبزی #فشار_خون #دیابت #جشن

The post از این سالم‌تر عمرا دیده باشین! نَزنین به تخته نامردین! 😎😇 appeared first on Parsnews Austria.

دورهمی شنیدین؟ اون ی چیز دیگس,به این میگن سرهمی
یعنی الکی الکی مواد حاضر رو از تو قوطی کنسرو , از تو فریزر, از تو یخچال و شاید هم تازه رو با هم قاطی میکنین و دست آخر یک خورشت مشتی و درجه یک قورمه سبزی ازشون درمیارین و میشینیین با خالی کردن جای دوستان میزنین بر بدن!

Link on Facebook:

MehdiAmiri.Official MehdiParsnewsAmiri MehdiViennaAmiri

#خورشت #خورش #قورمه_سبزی #آشپزی #خوشمزه #کنسرو #یخزده

The post قورمه سبزی سرهمی به این خوشمزگی؟! appeared first on Parsnews Austria.

در ۱۰ سالگی: مادر محافظ توست.
وقتی کسی دلت را می‌شکند، وقتی مدرسه برایت خیلی سخت می‌شود، یا وقتی احساس می‌کنی دنیا برایت خیلی بزرگ است، به سمت او می‌دوی. او جزئیات کوچک را می‌بیند؛ اشک‌هایی که می‌خواهی پنهانشان کنی و سکوتی که نشان می‌دهد یک جای کار می‌لنگد. و ناگهان، هر زمان که او در نزدیکی‌ات هست، زندگی دوباره امن به نظر می‌رسد.

در ۱۵ سالگی: مادر هیچ‌چیز را نمی‌فهمد!
قبلاً همه‌چیز را به او می‌گفتی، اما حالا رازهایی داری، به توصیه‌هایش چشم غره می‌روی و آرزو می‌کنی کاش این‌قدر سوال نمی‌پرسید. قبلاً او اولین کسی بود که برای درد دل به سراغش می‌رفتی، اما حالا او کسی است که او را از خودت دور می‌کنی. با این حال، او دلتنگ همان دختر کوچکی است که سخت می‌توانست صبر کند تا همه‌چیز را برایش تعریف کند.

در ۲۰ سالگی: مادر جایی در پس‌زمینه زندگی‌ات قرار دارد.
تو مشغول ساختن زندگی خودت هستی؛ دوستان جدید، اولین عشق، رویاهای بزرگ و آزادی‌ای که همیشه آرزویش را داشتی. او به تو زنگ می‌زند و تو قول می‌دهی که بعداً برگردانی. تو پیام می‌فرستی و وقتی یادت بیفتد جواب می‌دهی. اما در همین حال، او از دور دوست داشتن تو را تمرین می‌کند و هر بار که نام تو روی صفحه گوشی‌اش روشن می‌شود، لبخند می‌زند.

در ۲۵ سالگی: مشخص می‌شود که حق با او بوده است.
با آدم‌ها، با عشق و با تصمیم‌هایی که واقعاً در زندگی اهمیت دارند. توصیه‌هایی که قبلاً بهخاطرشان چشم غره می‌رفتی، حالا ناگهان کاملاً منطقی به نظر می‌رسند. تو دقیقاً به خاطر همان چیزهایی به او زنگ می‌زنی که قبلاً اصرار داشتی می‌توانی مستقل و بدون کمک انجامشان دهی. و کم‌کم زنی می‌شوی که می‌خواستی از او الگو بگیری؛ کسی که واقعاً از هم‌صحبت شدن با او لذت می‌بری.

در ۳۰ سالگی: مادر برایت تبدیل به یک انسان می‌شود.
برای اولین بار، زنی را که پشت کلمه «مادر» پنهان شده بود می‌بینی. دختری که او روزی بود، رویاهایش و چیزهایی که پیش از به دنیا آمدن تو می‌خواست. می‌فهمی که او هم در حالی که داشت به تو یاد می‌داد چطور زندگی کنی، خودش هم در حال یادگیری زندگی کردن بوده است. او گاهی ترسیده بود و اشتباه کرده بود. او رویاهایی داشت که هرگز درباره‌شان با تو حرف نزده بود. و ناگهان متوجه می‌شوی که به عنوان یک کودک، نمی‌توانستی این‌ها را ببینی: او هم در کنار تو حضور داشت تا بزرگ شود.

در ۴۰ سالگی: زمان تندتر می‌دود.
متوجه موهای خاکستری، قدم‌های کندتر و داستان‌هایی می‌شوی که آن‌ها را صدبار شنیده‌ای. و یک روز به او نگاه می‌کنی و می‌فهمی زنی که روزی شکست‌ناپذیر به نظر می‌رسید، حالا پیر شده است. پس کمی بیشتر می‌مانی، او را محکم‌تر در آغوش می‌کشی و دوباره به داستان‌هایش گوش می‌دهی. چون حالا می‌فهمی: تمام لحظات معمولی‌ای که آن‌ها را بدیهی می‌پندورستی، همان چیزهایی هستند که یک روز دلتنگشان خواهی شد.

اگر او دیگر در کنارت نباشد، مادر برای همیشه در درون تو به زندگی‌اش ادامه می‌دهد.
یک روز می‌بینی که خودت همان حرف‌هایی را می‌زنی که او همیشه می‌زد. می‌خندی درست مثل او. غذای مورد علاقه‌ات را می‌پزی و مچ خودت را می‌گیری که دقیقاً مثل او به مسائل نگاه می‌کنی. و در کوچک‌ترین لحظات، متوجه چیزی زیبا می‌شوی.
زنی که تمام کودکی‌ات تماشایش کرده‌ای، تبدیل به بخشی از زنی شده است که امروز هستی. عشق او هیچ‌گاه از زندگی‌اش دست نکشیده است؛ او در زندگی تو به حیاتش ادامه می‌دهد.

یک روز می‌فهمی که مادرت اولین خانه تو بوده است.
و فرقی نمی‌کند زندگی تو را به کجا ببرد، بخشی از وجود تو همیشه متعلق به زنی خواهد بود که تو را برای اولین بار در آغوش کشید. اگر این شانس را داری که او هنوز حضور دارد، به او بگو که برایت چقدر مهم است. و اگر او رفته است، این را به یاد داشته باش:
عشق یک مادر هرگز از بین نمی‌رود. او تبدیل به بخشی از تمام چیزی می‌شود که تو هستی.

Link on Facebook

MehdiParsnewsAmiri MehdiAmiri.Official MehdiViennaAmiri

#مادر #دختر #رابطه #احساس #خانواده #اجتماعی عاطفی #علاقه عشق

The post نگاه یک دختر به مادرش در سنین مختلف appeared first on Parsnews Austria.

اولش فکر کردم شاید مشکلی تو خونه داره. چند روزی گذشت و دیدم نه، این کار هر روزشه.

یه روز دیگه نتونستم جلوی کنجکاویم رو بگیرم. رفتم جلو، به شیشه ماشین زدم و گفتم:

«چرا نمی ری خونه؟ چند روزه می بینم بعد از کار اینجا می مونی.»

نگام کرد، یه لبخند تلخ زد و گفت:

«مهندس، میشه چند دقیقه بشینید؟»

نشستم کنارش.

چند لحظه سکوت کرد و بعد گفت:

«میدونید، وقتی از اینجا میزنم بیرون، تازه یه عالمه مسئولیت دیگه شروع میشه.

باید برم خونه و برای همسرم یه شوهر خوب باشم، برای بچه هام یه پدر خوب و برای پدر و مادرم هم یه پسر که بشه روش حساب کرد.

صبح هم دوباره باید بیام سر کار و اینجا یه کارمند خوب و مسئولیت پذیر باشم.

همه ازم انتظار دارن حواسم به همه چیز باشه. اگه مشکلی پیش اومد، من حلش کنم. اگه کسی ناراحت بود، من آرومش کنم.

اما مهندس، خود من چی؟

منم خسته میشم. منم نگرانی دارم. منم بعضی شب ها نمیدونم با این همه فکر و خیال چیکار کنم.

ولی نمیخوام خانواده ام رو نگران کنم. دلم نمیخواد بچه هام بفهمن باباشون چقدر گرفتاره یا همسرم احساس کنه نمیتونه روی من حساب کنه.

برای همین هر روز بیست دقیقه اینجا می شینم. یه کم به خودم فرصت میدم. با خودم حرف میزنم، فکر می کنم، گاهی حتی فقط سکوت می کنم.

این بیست دقیقه تنها وقتیه که لازم نیست حواسم به حال هیچ کس باشه. لازم نیست قوی باشم. میتونم فقط خودم باشم.

بعدش راه می افتم و میرم خونه، انگار نه انگار که چیزی بوده.»

راستش نمیدونستم چی باید بهش بگم.

همیشه فکر می کردم آدمی که این قدر باانرژیه و هوای همه رو داره، لابد زندگی آرومی هم داره.

اما اون روز فهمیدم خیلی وقت ها آدم هایی که بیشتر از همه بهشون تکیه می کنیم، خودشون جایی برای تکیه کردن ندارن.

ما عادت کردیم از بعضی ها انتظار داشته باشیم همیشه قوی باشن؛ همیشه لبخند بزنن، همیشه مشکلات رو حل کنن و همیشه هوای بقیه رو داشته باشن.

اما یادمون میره که اونا هم آدم ان. اونا هم دلشون می گیره، خسته میشن و گاهی دلشون میخواد یکی حالشون رو بپرسه.

اگه تو زندگی تون کسی رو دارین که همیشه پشتتونه، کسی که بار نگرانی های شما رو به دوش می کشه و نمیذاره کم بیارین، یه بار هم شما ازش بپرسین:

«خودت خوبی؟ تو دلت چی میگذره؟ چیزی هست که من بتونم برات انجام بدم؟»

گاهی همین چند کلمه، بیشتر از هزار تا کمک به آدم می چسبه.

یادمون نره، حتی محکم ترین ستون های زندگی هم گاهی به یه تکیه گاه احتیاج دارن…

Link on Facebook

برگرفته از: مهدی بالودان

MehdiAmiri.Official MehdiParsnewsAmiri MehdiViennaAmiri

#خستگی_پنهان #حرف_دل #آدمهای_قوی #زندگی #مهربانی #خانواده #حمایت_عاطفی #قدرشناسی

The post گاهی قوی ترین آدم ها هم کم میارن… appeared first on Parsnews Austria.

این سؤال‌ها معمولاً از طرف همکار، دوست و آدمای نزدیک میاد. بعضی‌ها نیت بدی هم ندارن، فقط عادتشونه. ولی مکانیسم یکیه، و فهمیدنش بهترین دفاعه.

شوپنهاور بهش می‌گفت «حفظ اراده»: اینکه از روی میل خودت تصمیم بگیری، نه خواسته‌ی یکی دیگه. وقتی با یه سؤال از اون نقطه جابه‌جا بشی، دیگه انتخاب نمیکنی، فقط واکنش نشون میدی.

**۱. «تو که مشکلی نداری، نه؟»**
وقتی پرسیده میشه که تصمیم از قبل گرفته شده. این اجازه گرفتن نیست، امضای یه تصمیمِ انجام‌شده‌ست. هر اعتراضی هم میشه «خراب‌کردنِ برنامه».
بگو: «من همچین قراری نذاشته بودم.» همین، بدون توضیح و عذرخواهی.

**۲. «میتونم باهات روراست باشم؟»**
مجوز ورود بدون بازرسیه. قبل از اینکه بدونی موضوع چیه، در رو باز کردی.
بگو: «بستگی داره درباره‌ی چی باشه.» آدمی که نیتش پاکه، موضوع رو می‌گه.

**۳. «اگه جای من بودی چی کار میکردی؟»**
قشنگ شبیه اعتماده، ولی مسئولیت تصمیم رو میندازه گردن تو. اگه خوب شد، «خودم تصمیم گرفتم». اگه خراب شد، «اون گفت».
بگو: «من جای تو نیستم.» بعد، اگه واقعاً خواستی کمک کنی، بپرس: خودت چی فکر میکنی؟!

**۴. «کی اینو بهت گفته؟»**
ظاهرش بررسی صحت اطلاعاته، ولی هدفش منبعه، نه حقیقت. به‌محض اینکه اسم بیاری، بحث از «درسته یا نه» میره به «به کی میشه اعتماد کرد».
بگو: «منبعش مهم نیست. سؤال اینه که درسته یا نه.»

**۵. «تو که بهم اعتماد داری؟»**
شاه‌کلیدِ چهار قفل بالا. اگه «آره» بگی، یه چک سفید امضا کردی، قبل از اینکه رقمش رو بدونی.
بگو: «اعتماد دارم، ولی, تو این مورد بستگی داره قضیه چیه. این سردی نیست، صداقته.»

**۴ اصل که به هر پنج‌تا جواب می‌ده:**
**تست توقف:** قبل از جواب بپرس: «اگه موضع من رو بفهمه، چی عوض میشه؟» اگه هیچی، تو تو مکالمه نیستی، تو تله‌ای.
**برگردوندن سؤال:** «چرا اینو میپرسی؟» پرخاشگری نیست، برگشتن به نقطه‌ی صفره.
**بلند گفتنِ سؤال:** «یعنی کلاً بهت اعتماد دارم، یا تو این مورد خاص؟» وقتی بلند گفته بشه، چیزای پنهان معلوم میشن.
**حفظ فاصله:** همون معمای جوجه‌تیغیِ شوپنهاور. نه اون‌قدر دور که سردت بشه، نه اون‌قدر نزدیک که تیغ‌ها بره تو تنت.

هیچ‌کدوم از این‌ها نیاز به دعوا ندارن. فقط یه چیز می‌خوان: **یه مکث.**

آدمی که این مکانیسم‌ها رو میشناسه شکاک و سرد نمی‌شه، آزادتر می‌شه. دیگه الکی توضیح نمیده، از سر رودربایستی «آره» نمیگه، و اراده‌ش مال خودش میمونه.

کدوم‌یکی از این پنج سؤال بیشتر سر راهت سبز شده؟ تو کامنت‌ها بنویس.

Link on Facebook

MehdiParsnewsAmiri MehdiAmiri.Official

#شوپنهاور #تله #سؤال #پرسش #احتیاط #پاسخ

The post این ۵ سؤال رو شنیدی, حواست باشه, تو تله نیوفتی! appeared first on Parsnews Austria.

در این ویدیو با هم نگاهی می‌اندازیم به یکی از خاص‌ترین و نایاب‌ترین خودروهای کلاسیک دنیا: Excalibur Serie III Roadster مدل سال ۱۹۷۵!

این خودروی دست‌ساز قدرتمند به یک موتور ۷.۴ لیتری ۸ سیلندر شورولت (Big Block) با قدرت ۴۶۹ اسب بخار مجهز است. جالب است بدانید بین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰ تنها ۷۶ دستگاه از این مدل در سراسر جهان تولید شده است!
در ادامه نگاهی هم به یک موتورسیکلت کلاسیک Harley-Davidson Road King مدل ۱۹۹۵ و مجسمه الویس پریسلی می‌اندازیم.

اگر از این ویدیو خوشتان آمد، حتماً آن را لایک کنید و برای دیدن ویدیوهای بعدی کانال را سابسکرایب کنید!

MehdiParsnewAmiri MehdiAmiri.Official MehdiViennaAmiri

# شورولت #اکسکالیبور #هارلی_دویدسون #قدیمی #عتیقه #اولدتایمر #Oldtimer #chevrolet #Excalibur

The post هیولای ۴۶۹ اسب بخاری! Excalibur Serie III Roadster با موتور 7.4 لیتری شورولت appeared first on Parsnews Austria.

Link on Facebook

The post خورشت به این خوشمزگی اونم بدون گوشت! appeared first on Parsnews Austria.

گفتم: «بابا، چرا این وقت شب رانندگی کردی؟ نباید می‌اومدی!»

گفت: «اول سلام کن!» و دستش رو دراز کرد تا چمدونم رو ازم بگیره.

توی ماشین هم دست‌بردار نبودم.

گفتم: «بابا، قطار تقریباً تا دم خونه‌م میاد. تازه تو باید چهل دقیقه هم برگردی.»

گفت: «می‌دونم.»

گفتم: «خب، پس چرا اومدی؟»

گفت: «همین‌طوری.»

چند لحظه بعد متوجه یه کیسه کاغذی روی صندلی شدم. توش یه ساندویچ تخم‌مرغ و یه سیب بود؛ دقیقاً همون چیزی که بابا وقتی بچه بودم، برام آماده می‌کرد.

گفت: «می‌دونم توی هواپیما غذا خوردی، ولی گفتم شاید گرسنه باشی.»

ساندویچ رو برداشتم و شروع کردم به خوردن.

بعد از سفرم پرسید. معمولاً تلفن‌هامون بیشتر از چند دقیقه طول نمی‌کشید. من همیشه می‌گفتم همه‌چیز خوبه و اون هم می‌گفت مراقب خودت باش.

اما اون شب چهل دقیقه وقت داشتیم.

از کارم گفتم، از جلسه‌ای که خراب کرده بودم، از همکارم که کمکم کرده بود، از پنجره اتاق هتل که درست بسته نمی‌شد و حتی از شامی که چند شب قبل تنهایی خورده بودم.

بابا گوش می‌داد و سؤال می‌پرسید. حتی از خروجی خونه‌مون هم رد شد، چون هنوز حرف‌هام تموم نشده بود.

وقتی جلوی آپارتمانم رسیدیم، برای آخرین بار گفتم:

«بابا، واقعاً لازم نبود این همه راه بیای. خودم می‌تونستم برگردم.»

دست‌هاش روی فرمون بود. چند لحظه سکوت کرد و بعد گفت:

«می‌دونم که خودت می‌تونستی بیای.»

بعد نگاهم کرد و آروم گفت:

«من فقط دلم می‌خواست از سفرت برام تعریف کنی.»

همون لحظه فهمیدم تمام این مدت من داشتم بهش می‌گفتم چطور می‌تونست نیاد، اما اون تمام راه رو فقط منتظر بود که من حرف بزنم.

چند دقیقه دیگه هم توی ماشین موندیم. این بار من از چیزهایی حرف زدم که مدت‌ها بود به کسی نگفته بودم؛ از نگرانی‌هام، از ترس‌هام و از روزهایی که وانمود می‌کردم همه‌چیز خوبه.

صبح روز بعد، بلیت پرواز برگشتم برای ماه آینده رو نگاه کردم.

اول نوشتم: «بابا، لازم نیست بیای دنبالم.»

چند لحظه به جمله نگاه کردم، پاکش کردم و نوشتم:

«بابا، هجدهم وقت داری بیای دنبالم؟ پروازم ساعت هفت می‌شینه.»

خیلی زود جواب داد:

«هفت صبح یا هفت شب؟»

نوشتم: «هفت شب.»

جواب داد:

«باشه. این بار هم برات ساندویچ تخم‌مرغ میارم.»

بعضی پدرها بلد نیستن بگن «دلم برات تنگ شده» یا «دوستت دارم».

عشقشون رو جور دیگه‌ای نشون می‌دن؛ با یه رانندگی چهل دقیقه‌ای در نیمه‌شب، با یه ساندویچ ساده و با سؤالی که شاید بارها تکرار کنن:

«پروازت کی می‌شینه؟»

Link on Facebook

MehdiParsnewsAmiri MehdiAmiri.Official

#پدر #دختر #فرودگاه #پیشواز #دلتنگی #رابطه

The post **پدرم و ساندویچ تخم‌مرغ** appeared first on Parsnews Austria.

نه اصلا, حالا اون آیسان اسلامی و تتلو و چند تا لمپن دیگه که فقط فحش میدن و میلیونی فالوور دارن, بخاطر اینه که, ملت شریف و فرهیخته دارن از این طریق اعتراضشون رو نشون میدن, پس چی خیال کردین؟!

حالا شما اگه بادمجون نمیخواین نوش جون کنین, لایک کنین لطفا تا من برم بیام!

The post همین بادمجونا, یکی یکی, هر کی لایک نکنه ….. appeared first on Parsnews Austria.

آقا، وقتی دخترم داشت می‌خورد، دهنش آتیش گرفت! گفت: «بابی، کاش همون قیمه ۳ روز مونده رو آورده بودی؛ از این که دیگه بدتر نمی‌تونست باشه…»

The post قیمه ۳ روز مونده, هستین؟! appeared first on Parsnews Austria.

The post قدیما, پدر و مادرا ۱۰ تا بچه بزرگ می‌کردن، اما… appeared first on Parsnews Austria.

اینم از شام حاضری امشبم که از صد تا پلو خورشت سنگین‌تر بود!

صد بار گفتم عزیزان، من روزی که برنج نخورم، از کنترل خارج میشم. خیلی بد شد، آخه من با خودم قرار گذاشته بودم که تا آخر اکتبر، وزنمو برسونم به ۸۵، الان ۴-۵ ساعت دیگه وارد نوامبر میشیم من هنوز بالای ۸۶ کیلو هستم!

The post ناپرهیزی در حد لالیگا! appeared first on Parsnews Austria.

تو به من خندیدی
و نمی‌دانستی
من به چه دلهره از باغچه همسایه
سیب را دزدیدم
باغبان از پی من تند دوید
سیب را دست تو دید
غضب‌آلود به من کرد نگاه
سیب دندان‌زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی و هنوز

سال‌هاست که در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تکرارکنان
می‌دهد آزارم
و من اندیشه‌کنان غرق در این پندارم
که چرا
باغچه کوچک ما سیب نداشت

************************

فروغ فرخزاد در جوابش میگه:

من به تو خندیدم
چون که می‌دانستم
تو به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدی
پدرم از پی تو تند دوید
و نمی‌دانستی باغبان باغچه همسایه
پدر پیر من است
من به تو خندیدم
تا که با خنده تو پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم
بغض چشمان تو لیک لرزه انداخت به دستان من و
سیب دندان‌زده از دست من افتاد به خاک
دل من گفت: برو
چون نمی‌خواست به خاطر بسپارد گریه تلخ تو را…
و من رفتم و هنوز سال‌هاست که در ذهن من آرام آرام
حیرت و بغض تو تکرارکنان
می‌دهد آزارم
و من اندیشه‌کنان غرق در این پندارم
که چه می‌شد اگر باغچه خانه ما سیب نداشت

***********************

مسعود قلیمرادی از زبون باغبان ( پدر دختر) میگه :

او به تو خندید و تو نمی‌دانستی
این که او می‌داند
تو به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدی
از پی‌ات تند دویدم
سیب را دست دخترکم من دیدم
غضب‌آلود نگاهت کردم
بر دلت بغض دوید
بغض ِ چشمت را دید
دل و دستش لرزید
سیب دندان‌زده از دستِ دل افتاد به خاک
و در آن دم فهمیدم
آنچه تو دزدیدی سیب نبود
دل ِ دُردانه من بود که افتاد به خاک
ناگهان رفت و هنوز
سال‌هاست که در چشم من آرام آرام
هجر تلخ دل و دلدار تکرارکنان
می‌دهد آزارم
چهره زرد و حزینِ دخترِ من هر دم
می‌دهد دشنامم
کاش آن روز در آن باغ نبودم هرگز
و من اندیشه‌کنان غرق در این پندارم
که خدای عالم
ز چه رو در همه باغچه‌ها سیب نکاشت؟

Link on Facebook 

#شعر #سیب #حمید_مصدق #فروغ_فرخزاد #مسعود_قلیمرادی #جواب

The post شعر بسیار معروف سیب حمید مصدق و جواب های فروغ فرخزاد و مسعود قلیمرادی appeared first on Parsnews Austria.

متاسفانه همون چند تا و نصفی لیموامانی (عمانی) بیشتر ندارم, این دیگه آخریناشه, خدا رو شکر که این لیمو هام تموم شدن, سنشون از خود من, خیلی کمتر نبود حقیقتش, یادتون هست که, لیمو های مصری که ۲ سال پیش, تاریخ مصرفشون گذشته بود!

پودر لیمو دارم میریزم , راستشم بگم من خودم لیمو تو خورشت دوست ندارم اما برای قشنگی خورشت, جزو واجباته!

خلاصه دیگه دوستان, همینه دیگه, هر روزکه بلند میشیم , باید بزنیم تو سرمون که باز واسه ناهار چی درست کنیم!

هوام که دیگه داره سرد میشه, بعضی ها اینجا در وین, خیلی وقته بخاری هاشونو روشن میکنن, من اما هنوز نه!

آخه اگه از حالا شروع کنم به گرم کردن, وقتی که واقعا سرد میشه چیکار کنم؟

فعلا به روی خودم نمیارم, حتی همه پنجره ها رو هم تمام روز باز میزارم اما شبا دیگه نمیشه با سرما شوخی کرد, کاش مام مثل بعضی حیوونا, تو سرما میگرفتیم راحت یک گوشه میخوابیدم, وقتی بهار اومد, دوباره بیدار میشدیم!

The post این غذای یخ زده میدونین چی میخواد بشه؟! appeared first on Parsnews Austria.

یه بسته‌ی نارنجی‌زرد، پوشیده از یخ، که اگه بندازیش تو آسمون، ستاره‌شناس‌ها فکر می‌کنن سیارهٔ جدیده کشف کردن.

اولش گفتم خورشت قیمست. بعد گفتم نه بابا، شاید خورشت قرمه‌سبزی باشه. یه تیکه‌ی نارنجی دیدم و گفتم لابد هویجه. بعد فکر کردم شاید هم آش باشه. آخرش رسیدم به این نتیجه‌ی علمی و عمیق که: من نمی‌دونم!

حالا تصمیم با شماست:

بذارم یخش آب بشه و ببینم چی از توش درمیاد؟

یا همون‌طور یخ‌زده بذارمش جلوی در و بگم «هر کی حدس زد، مهمون من»؟

پس بگین ببینم، به نظر شما ناهار امروز چیه؟ حدس‌های خنده‌دارتون رو تو کامنت‌ها بنویسین!

The post ناهار امروز: معمای یخ‌زده! appeared first on Parsnews Austria.

The post شعری زیبا از کاظم بهمنی و پاسخ وحید احمدی از زبان معشوق: appeared first on Parsnews Austria.

این رو با شوخی گفتم، یعنی کم‌کم دارم به آخرای عمرم نزدیک می‌شم. اما اصلاً خوشش نیومد و گفت: «بابی، این حرفا رو نزن! این کاپشن خیلی بهت میاد.»
بعد رفتیم قسمت لباس‌های ورزشی. چون سر ناهار گفته بودم برای باشگاه شلوار ورزشی و جوراب سفید لازم دارم، اونا رو هم انتخاب کردیم.
وقتی رسیدیم دم صندوق، دیدم با گوشی خودش پول رو پرداخت کرد و گفت:
**«بابی، تولدت مبارک!»**
خشکم زد! گفتم: «تولد من دو ماه پیش بود! تو با این کار دانشجویی چرا باید برای من لباس بخری؟»
گفت: «موقع تولدت توکیو بودم, نتونستم بهت کادو بدم, از وقتی برگشتم، همش تو این فکر بودم چی برات بخرم. خیلی خوشحالم که بالاخره تونستم.»
راستش نمی‌دونم چطور اون لحظه رو توضیح بدم…
من سال‌ها برای دخترم لباس خریده بودم؛ همون دختری که باهاش از این مغازه به اون مغازه می‌رفتم. حالا بزرگ شده بود و اون برای من لباس می‌خرید.
**یه روز دست دخترت رو می‌گیری و براش خرید می‌کنی؛ یه روز می‌رسه که همون دختر دست تو رو می‌گیره و برای تو کادو می‌خره.**
دخترت بزرگ شده، اما برای تو هنوز همون دختر کوچولوییه که دستش رو می‌گرفتی و می‌بردیش خرید…
فقط حالا دیگه اون دست کوچولو، دست تو رو گرفته…

Link on Facebook

MehdiAmiri.Official MehdiParsnewsAmiri MehdiViennaAmiri
#دختر #پدر #عشق #محبت #تولد #وین #اتریش

The post دخترم اشکمو درآورد… ❤️ appeared first on Parsnews Austria.

The post مادر سنگره، پدر فرمانده؛ زندگی میدان نبرد! appeared first on Parsnews Austria.